Een nieuwe ruimte voor hedendaagse kunst in Luxemburg

Met deze ondergrondse muurschilderingen laat Codic International opnieuw zien dat het stedelijke ruimtes, zoals woon-, werk- en handelslocaties, graag wil openstellen voor hedendaagse kunst.

“Samengevat in drie woorden zou ik zeggen dat kunst schoonheid, elegantie en verfijning geeft aan een plek, zegt Thierry Behiels, CEO van Codic International. Voor mij zijn kunst en architectuur nauw met elkaar verbonden. Dat wou ik doordrukken als een herkenningsteken voor de projecten van Codic International. Royal-Hamilius is een kunstwerk op zich: Foster & Partners en Tetra Kayser & Associés gebruikten hoogwaardige materialen voor de gevels. De interieurarchitectuur werd toevertrouwd aan Nathalie Jacoby (Njoy) en haar team van jonge ontwerpers. Tobias Link creëert nu een ronduit betoverende Royal-Hamilius by night. De landschapsinrichting is bijzonder verzorgd, het licht valt via een glazen dak het warenhuis binnen. Codic International was betrokken bij elk detail, van het sky-restaurant tot de parkeergarage.”

Voor de plechtigheid van de eerstesteenlegging van Royal-Hamilius in 2016 werd een artistieke opdracht toevertrouwd aan een street artist. “Voor de vernieuwing van het stadscentrum wilde ik een beroep doen op opkomende kunstenaars van wie het werk mooi aansluit bij de stedenbouwkundige parel die Royal-Hamilius is. In een openbare ruimte kan iedereen van kunst genieten. Ik geloof dat kunst, op een tijdloze manier, een bron van gezelligheid en empathie is, want het zet mensen aan om met elkaar in gesprek te gaan.”

De werken per verdieping ...

Dorothée Louise Recker verbeeldt zowel verdwijning als wedergeboorte … Een palmboom vervaagt in de luchtspiegeling van een horizon die zo dichtbij lijkt, terwijl een rode zon opduikt uit de jungle.

Sa place au soleil (Phoenix forever #4)
2,40 x 14,44 m / acryl op beton

In dem Roten Dschungelmorgen
2,30 x 6,05 m / acryl op beton

De kunstenares

Dorothée Louise Recker, geboren in 1984, is een internationale kunstenares van Frans-Duits-Noorse afkomst. Met zandkorrels, een van haar favoriete materialen, creëert ze kleurschakeringen en dompelt ze de toeschouwer onder in een onvergetelijke zintuiglijke ervaring.

Recker exposeerde al in Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Staten.


Achtergrond

“Deze palmboom heeft een geschiedenis. Het is mijn palmboom, of meer bepaald van mijn grootouders. Hij ligt nu in stukken in de tuin. Hij had te lijden onder een plaag van rode palmkevers. We hebben hem moeten omhakken. Dat heeft me enorm geraakt. Ik heb hem hier nog levend afgebeeld, op een manier die een tegengestelde intentie oproept, door hem uit te wissen onder uitlopende kleuren. Het is een ietwat wanhopige zoektocht, dat besef ik, want de materie blijft. Maar dat onmogelijke uitwissen is een manier om te zeggen dat we niet kunnen verdwijnen, of doen verdwijnen, en dan terugkomen. Op deze plek zonder daglicht heb ik geprobeerd om dat bijna magnetische gevoel van aantrekkingskracht dat ik ervaar, tussen de palmboom en de toeschouwer, weer te geven met heel atmosferische kleuren die warmte en de openlucht oproepen.”

In drie woorden ...

Volgens Dorothée Recker: “Warmte, vluchtigheid en herinnering.

Timelaps

Gaëtan Henrioux ontrafelt zijn techniek om zijn kinderdromen voor de geest te halen … Een magische wereld van planten en water waarin denkbeeldige wezentjes dag en nacht spelen.

Tropea
2,41 x 17,06 m / acryl op beton

Night life
2,30 x 6,05 m / acryl op beton

De kunstenaar

Gaëtan Henrioux, geboren in 1984, werkte lange tijd in Brooklyn, NYC. Hij verkent excentriciteit via een neo-expressionistische benadering. Zijn werken confronteren ons met het symbolisch denken. Levendige kleuren en popcultuur liggen aan de basis van de originaliteit van zijn werk, dat de toeschouwer meevoert naar een denkbeeldig parallel universum met herkenningspunten die sterk verschillen van wat we gewoon zijn.

Henrioux exposeerde al in Duitsland, de Verenigde Staten, Frankrijk, Marokko, Tsjechië en het Verenigd Koninkrijk.


Achtergrond

“In deze minerale ondergrondse wereld wilde ik de natuur terugvinden. Ik had de compositie van dit ietwat waanzinnige, denkbeeldige woud van bloemen, planten en koralen in grote lijnen voorbereid. Stukje bij beetje kwam het tevoorschijn, het was magisch. Elke dag verwijderde ik bij aankomst wel een plant of voegde ik een nieuwe toe. Het was als tuinieren op een muur. De bloemen verschenen en groeiden. Ik werd er zelf door verrast. Het was een magische belevenis: de parkeergarage was nog niet af toen ik er stond te tekenen. Na een tijdje begonnen de mensen die er werkten halt te houden. Als ze dan een denkbeeldig wezentje ontdekten, deed me dat veel plezier. Ze leken zo tevreden. We spraken niet dezelfde taal, het was onze enige manier om te communiceren. Ik moest denken aan de kinderen die hier met hun ouders zouden komen. Ik geloof dat kunst mensen heel eenvoudig kan raken, door hen mee te voeren naar een denkbeeldige wereld die hen aanspreekt.”

In drie woorden ...

Volgens Gaëtan Henrioux: “Fris, verrassend en speels.

Timelaps

Lise Stoufflet is de dubbelzinnigheid van Magritte, maar met de kracht van gevoelens en poëzie erbovenop … De tijd die stilstaat tijdens een kus of de kindertijd die voorbijgaat zoals bootjes die in de goot verdwijnen.

Regarder passer les bateaux
2,38 x 10,62 m / acryl op beton

Les grands amants
2,38 x 6,11 m / acryl op beton

De kunstenares

Lise Stoufflet verkent in haar werk de onschuld en het onbewuste aan de hand van twee favoriete studieobjecten: de kindertijd en de dierenwereld. Haar werken zijn ogenschijnlijk kinderlijk en doordrongen van poëzie. Ze roepen vragen op over de vermeende onschuld van de afgebeelde onderwerpen.

Stoufflet exposeerde al in Duitsland, België, Frankrijk, Italië, Servië en Zwitserland.


Achtergrond

“Ik heb veel schetsen gemaakt voordat ik tot de eenvoud van deze twee scènes kwam. In een parkeergarage lopen de mensen snel voorbij, het beeld mag geen te grote visuele inspanning vergen. Ik wou iets vredigs, een tikje meditatief zelfs. In de ene scène, in een hoek, wisselt een koppel een kus uit. In de andere roep ik de zoete kindertijd op en de tijd die voorbijgaat. Het gras is fris, het water stroomt. Ik heb lang nagedacht over wat ik met deze kleuren en compositie wilde overbrengen. Ik wilde vertellen over eenvoudige, intieme momenten waarin de tijd even lijkt stil te staan. Ik ben echt heel blij, ik vond het heerlijk om te schilderen op deze ongebruikelijke plaats.”

In drie woorden ...

Volgens Lise Stoufllet: “Eenvoud, speels en fris.

Timelaps

Onder het pure licht van Hawaï legt Kosta Kulundzic instagrammable momentopnames van een geglobaliseerde popcultuur vast. #goodvibes #Ilovemylife.

Waikiki burning
2,37 x 10,53 m / acryl op beton

Waimanalo BBQ
2,41 x 6,07 m / acryl op beton

De kunstenaar

Kosta Kulundzic, geboren in 1972, is een internationale kunstenaar van Frans-Servisch-Amerikaanse afkomst. Hij is sterk geïnspireerd door de wereldwijde popcultuur en de nieuwe wereld zoals die wordt weergegeven op Instagram. Als medeoprichter van de subrealistische beweging, die de primeur van het beeld belangrijker vindt dan de vorm, is zijn werk resoluut optimistisch, ook al toont het vaak apocalyptische taferelen op metaforische wijze.

Kulundzic exposeerde al in Duitsland, Engeland, België, Bosnië, China, de Verenigde Staten, Frankrijk, Marokko en Servië.


Achtergrond

“Tegenwoordig leven we in een wereld van beelden. Niets verbaast ons nog. Enkel met een krachtig esthetisch en narratief schokeffect kun je de aandacht trekken. Ingehouden schilderen, dat kan volgens mij niet meer. Technisch gezien wilde ik dat realiseren met een reusachtige compositie waarin ik kan spelen met personages op uiteenlopende schalen, bijvoorbeeld door gezichten van twee meter hoog te tekenen met een vrij open uitzicht op de horizon. In deze tropische sfeer speel ik met de stereotiepe codes van de wereldwijde popcultuur. Met een palet van pop- en snoepjeskleuren breng ik wat Hawaïaanse zon in de ondergrondse verdiepingen van Royal-Hamilius.”

In drie woorden ...

Volgens Kosta Kulundzic: “Cinematografisch, teder en pop.

Timelaps

Geïnspireerd door een vrije architectuur die alledaagse voorwerpen recycleert, stelt Valentina Canseco abstracte landschappen samen met vormen en kleuren.

Paysage décomposé 1 (# série cagette et bouée)
2,38 x 16,18 m / acryl op beton

Paysage décomposé 2 (# série cagette et bouée)
2,37 x 6,05 m / acryl op beton

De kunstenares

Valentina Canseco, een internationale kunstenares van Braziliaans-Chileense afkomst, is geboren in 1985 en houdt ervan om populaire of zelfs armoedige materialen op te smukken. Met veel gedrevenheid en talent beoefent ze de kunst van de Zuid-Amerikaanse ‘murales’. Met deze buitenfresco’s plaatst ze de volkse architectuur en de tussenliggende stadsruimten in de kijker.

Canseco exposeerde al in Frankrijk, Colombia en Argentinië.


Achtergrond

“Een parkeergarage is een driedimensionale ruimte die uit de vlakke dimensie van het doek en het vel papier treedt. Hier ga ik opnieuw aan de slag met mijn favoriete vormen, de krat en de boei. Ik vouw ze uit, ik laat ze drijven. Ik deconstrueer ze om ze op een minimalistische manier te kunnen behandelen. Door te spelen met transparanties, kleuren en superposities creëer ik een abstract landschap dat doet denken aan de zelfbouw in de architectuur. Je kunt het op verschillende manieren lezen. Ik zou willen dat de mensen zich laten meeslepen door de kleuren en de ruimte, dat ze zich vragen stellen over hoe kunst de ruimte kan transformeren en dat ze opmerken hoe eenvoudige tweedimensionale vormen het gevoel van architectuur kunnen oproepen.”

In drie woorden ...

Volgens Valentina Canseco: “Krat, boei en landschap.

Timelaps

Axel Sanson zweeft tussen traditie en moderniteit en put kracht uit zijn Luxemburgse roots. Zijn melancholieke weergave van de menselijke opschik is een ‘art & fashion’-eerbetoon aan deze bijzondere plek.

Obsidionale mélancolie
2,37 x 16,20 m / acryl op beton

Je suis à eux de l’âme jusqu’à la peau
2,37 x 6,05 m / acryl op beton

De kunstenaar

Axel Sanson, een Franse kunstenaar met Luxemburgse roots via zijn overgrootmoeder, mevrouw Kubler, is geboren in 1975 en specialiseerde zich in het vierkante formaat: de cinematografische beeldinstelling is een eerbetoon aan het historische verhaal van tragedies en heldendichten. Het ‘zwart-wit’ herinnert aan het onzegbare uit het verleden, terwijl de lichte kleuren van de gewassen inkt aangeven dat hij het verleden niet als achterhaald ziet, maar veeleer opnieuw onderzoekt. De beelden van Sanson zijn meestal afkomstig uit foto’s of films en doen tekenschalen, ruimtes en tijdvakken met elkaar botsen. Precies daarin schuilt de basis van de unieke poëzie die zijn kunst ademt. Zijn werk neemt ons mee op reis van Duitsland naar Griekenland, van Spanje naar Italië, van het Verre Oosten naar de Verenigde Staten.

Sanson exposeerde al in Duitsland, Frankrijk en Luxemburg.


Achtergrond

“Via de esthetische voorstelling van een Japanse ceremonie wilde ik de universele kwestie van het uiterlijk – metaforisch en symbolisch – aansnijden, het gegeven dat men zich getooid met kledingstukken aan de ander moet tonen. De locatie, en meer nog dit niveau -7, bleek een voedingsbodem voor het melancholieke en romantische aspect van die gedachte. Ik heb dit werk opgezet als een theaterscène, mooi en tragisch tegelijk. De personages worden dramatisch opgevoerd in een ruimte, vervuld van de ziel van hun kimono en het zelfbeeld dat ze daarmee onthullen. Ik heb trouwens voor olieverf gekozen om, ondanks de hardheid van de muur, de vleselijke gewaarwording terug te vinden die ik ervaar in de trillingen van doek. Ik denk dat ik het gevoel van schoonheid en kwetsbaarheid van het leven op een onzegbare manier wilde delen met iedereen die hier zal langslopen.”

In drie woorden ...

Volgens Axel Sanson: “Theater, gevoel en mededogen.

Timelaps


De protagonisten van deze permanente kunsttentoonstelling: een nieuwe bestemming in Luxemburg

Conceptontwikkeling, curatie, cultural engineering en LBO-projectleiding voor Melpomene Society Luxembourg: Erick Öge en Jérôme Le Berre werken al meer dan vijftien jaar samen. Ze adviseren grote openbare en particuliere collecties in Frankrijk en andere landen bij hun aankoop- en mecenaatsbeleid.



Van links naar rechts:
Paul Muyldermans – Technisch directeur Codic Luxemburg, Jérôme Le Berre, Thierry Behiels – CEO Codic International, Erick Öge de Grasse-Tilly, Vincent Beck – Adjunct-directeur Codic Luxemburg.